Powrót na główną stronę Forum.

Ogrodniczo Działkowe Forum.
Najlepsi polscy fachowcy. Bazy wiedzy praktycznej. Porady.
Opryskiwacz
* Rejestracja    * Pomoc   * Wyszukiwarka    * Zaloguj 
   ::  Koronawirus - Licznik ::     ::  Koronawirus (bez Chin) ::    

Strefa czasowa: UTC + 1 [ DST ]



Utwórz nowy wątek Odpowiedz w temacie  [ Posty: 579 ] 
Przeszukiwarka poniższego WĄTKU:
Idź do strony nr...        1 ... 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ... 35  
Autor Wiadomość
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 09:37 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
DZWONEK DROBNY Campanulla cochlearifolia syn. C. pusilla

Obrazek Obrazek Obrazek Alba

Niska, karłowa bylina wysokogórska, hal, muraw naskalnych i piargów od piętra dolnego po hale, o pokroju płaskim. Jeden z najbardziej uroczych dzwonków. Tworzy zwarte kępy i nawisy naskalne....” Jeden z najłatwiejszych w uprawie dzwonków”... 9/ Roślina rodzima.
Dzięki podziemnym rozłogom wyrastającym z rozgałęzionego, płożącego, cienkiego kłącza, rozrasta się silnie, ale w lużne kępki. 4/ Łodygi ma wzniesione, proste, górą rozgałęzione, wiotkie i łukowato wygięte . Łodyga dołem i ogonki liściowe są sztywno orzęsione, fioletowo nabiegłe. Liście odziomkowe ma nieliczne drobne, okrągławosercowate, gruboząbkowane, jasnozielone, błyszczące, długoogonkowe. Liście łodygowe są podłużnie jajowate, zwężające się w krótki ogonek, ku górze i coraz węższe, lancetowane, do siedzących. Kwiaty na szczycie łodygi pojedynczo lub zebrane w kilku lub kilkunastokwiatowy kwiatostan w postaci lużnego grona. 26/ Kwiaty niebieskie, pięciopłatkowe, drobne, kubeczkowatodzwonkowate, długości 1,5-2 cm, zwisające. Kwitnie długo. Rośnie szybko. Roślina bardzo ekspansywna dzięki rozłogom, ale nie uciążliwa, ze wzg. na rozmiary. Szybko zarasta większe powierzchnie. Żyje ok 5 lat.

Ocena * * AGM 1993 Bardzo dekoracyjna roślina skalna. Polecana przez 1/ 2/ 9/ 15/ 24/ 31/ 33/ 53/.
T- 1 Bardzo łatwa w uprawie. ...."Jeden z najłatwiejszych w uprawie dzwonków"... (9)

Wysokość 5-10 cm
Szerokość 15-30 cm
Kwitnie VI- VII (VIII)

Kolor porcelanowoniebieski (biały, ciemnoniebieski)
Mrozoodporność USDA 5

Rośnie głównie w górach na piargach, żwirkach, murawach, w szczelinach skalnych na podłożu wapiennym 26/ na wysokości 800-3400 m.npm.
Występowanie Góry Europy Środkowej i Południowo Wschodniej, Pireneje, Alpy, Jura, Karpaty, Apeniny, Bałkany. W Polsce - Tatry i Babia Góra.
Stanowisko słoneczne do umiarkowanie słonecznego, umiarkowanie wilgotne, chłodne. Wymaga wysokiej wilgotności powietrza. Na nizinach źle się czuje i wymaga częstego podlewania.
Gleba mineralna do normalnej, przepuszczalna, lekka, piaszczysto ilasta, kamienisto żwirowa, uboga, wapienna. Toleruje glebę przeciętną ogrodową. Na glebach żyznych kwiaty kładą się na ziemi i roślina jest bardziej ekspansywna. 45/
Podłoże :
- ziemia darniowa : ziemia liściowa : żwir wapienny : grys 1 : 1 : 1 : 1 lub 1 : 1 : 1 : 0 + dobry drenaż + Ca
Odczyn 6,6-8,5 obojętny, zasadowy. Lubi zasadowy 9/ 4/.
Wymagania Ograniczyć miejsce rozrostu (rozłogi). Starsze pędy w środku kępy i starsze rośliny często nie wytwarzają kwiatów. Dzielić co 2-3 lata . Podlewać rzadko, tylko gdy sucho. Nawozić nawozem granulowanym, wolnodziałającym a w razie potrzeby nawozem dla roślin kwitnących. Usuwać przekwitłe kwiatostany - przedłuży kwitnienie do jesieni. Zimą sucho.
Rozmnażanie Podział starszych kęp wczesną wiosną lub w końcu VIII. Siew odkryty jesienią lub kryty po stratyfikacji (dot.typu i niektórych odmian). Metoda siewu 3. Nasiona nierównomiernie wschodzą w bardzo długim czasie - zasiewów nie wyrzucać zbyt wcześnie.
Zastosowanie
Roślina ozdobna do małych ogrodów skalnych, ogrodów żwirowych, na murki, w szczeliny skalne, między kamieniami, nadaje się do"ogrodów szczeliniowych", na rabaty kwiatowe, obwódki i do pojemników. Ładnie wygląda z macierzankami i roślinami cebulowymi 4/. Roślina jadalna kwiaty i liście.
Odmiany
"Elizabeth Oliver" 10 cm VI-VIII Kwiaty bladoniebieskie, pełne. Mieszaniec z C.carpatica. ** AGM 2012
"Bawaria White"10 cm VI-VIII Kwiaty białe
"Bawaria Blue"10 cm VI-VIII Kwiaty ciemnoniebieskie
"Advance Blue" 10 cm VI-VIII Kwaty niebieskie
"Alba" 10 cm VI-VIII Kwiaty białe
"Alba Plena" 10 cm VI-VIII Kwiaty białe, pełne
Etymologia Nazwa "Campanulla" jak przy Campanulla carpatica. Nazwa gatunku "cochlearifolia" z łacińskiego słów "cochlearia" = warzucha i "folium" = liść; roślina o podobnych liściach do liści warzuchy.

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 09:44 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
DZWONEK DALMATYŃSKI Campanulla portenschlagiana syn. C. muralis

Obrazek Obrazek Obrazek

Karłowa, częściowo zimozielona bylina o atrakcyjnym poduszkowym pokroju i kwiatach. Tworzy nawisy naskalne. i rozłożyste , szybko rozrastające się, niezbyt gęste kępy. Jest to najwartościowszy gatunek dzwonków górskich...."Jeden z najbardziej popularnych dzwonków alpejskich"... Jelitto/...”Jeden z najlepszych dzwonków do obsadzania murków”... 4/...Najlepszy do skalniaków i szczelin w murach”...1/
Łodygi ma rozgałęzio ne, koliście wylegające. 9/ Tworzy niezbyt gęste, niskie, zwarte poduszki usiane kwiatami w okresie kwitnienia. Liście gęste, sercowate, nieregularnie ząbkowane, małe, żywozielone z odcieniem fioletowawym, podobne do liści bluszczu, na długich cienkich ogonkach.4/ Liście głównie odziomkowe zebrane są w rozety. Wyrastają z nich pędy kwiatostanowe. Pędy liczne, długości 10 cm, rozgałęzione koliście, ulistnione. Kwiaty małe, gwiażdziste, pięciopłatkowe, niebiesko fioletowe, lejkowate, o wywiniętych działkach kielicha, liczne, Kwiaty, długości 2 cm, osadzone są po kilka na końcach łodyg, zwrócone ku górze, stojące, zebrane w lużne, krótkie grona. Gdy kwiaty są maksymalnie otwarte mają prawie gwiazdkowaty kształt. Kwitnie długo i obficie, około miesiąca, powtarza. Rozrasta się powoli podziemnymi rozłogami. 9/

Ocena * * AGM 1993 Bardzo dekoracyjna roślina skalna.
Polecana przez 1/ 2/ 3/ 8/ 9/ 15/ 24/ 31/ 33/ 53/.
T-1. Bardzo łatwa w uprawie. Roślina niewybredna.

Wysokość 6-10 cm (15 cm)
Szerokość 25-45 cm
Kwitnie VI-VII Powtarza IX
Kolor niebieskofioletowy (jasnoniebieski)
Mrozoodporność 5
.
Rośnie w górach na łąkach, brzegach lasów, poboczach, na urwiskach skalnych, na podłożach wapiennych.
Występowanie Góry Dalmacji - Chorwacji, Bośni i Hercegowiny.
Stanowisko słoneczne do półcienistego, umiarkowanie wilgotne do suchego.Toleruje suche i półcień, ale rośnie wówczas wolniej i słabiej kwitnie.
Gleba normalna, przepuszczalna, lekka, piaszczysto ilasta , żwirowo próchnicza, leśna, średnio żyzna.
Podłoże :
- ziemia darniowa : ziemia liściowa : żwir wapienny 1 : 1 : 1 + drenaż
Odczyn 6,6-7,5 obojętny 9/. Roślina tolerancyjna na odczyn gleby. Wg. 9/ - zasadowy
Wymagania Dzielić i przesadzać co 3 - 4 lata na wiosnę lub jesienią. Żwirować powierzchnię wokół rośliny. Ograniczać rozrost. Podlewać gdy sucho, co 1-2 tygodnie. Nawozić nawozem dla roślin kwitnących i nawozem wolnodziałającym. Po kwitnieniu przyciąć. Zimą sucho (drenaż). Zimą lekko okrywać.
Rozmnażanie Podział w IV lub w VIII. Oddzielanie ukorzenionych rozłogów po kwitnieniu - łatwo. Sadzonkowanie - sadzonki pędów odcinanych u nasady z piętką lub pędów bocznych wiosną - łatwo. Siew otwarty jesienią lub kryty po stratyfikacji. (dot. typu) Metoda siewu 3. Nasiona nierównomiernie wschodzą w długim czasie. Zasiew przechowywać przez dłuższy okres - nie wyrzucać.
Zastosowanie
Roślina ozdobna, okrywowa, do ogrodów skalnych, żwirowych, na murki, szczeliny skalne, skarpy, rabaty bylinowe, obwódki, pojemniki, doniczki, na tarasy i balkony, cmentarze. Ładnie wygląda wśród jasnych kamieni 9/ w towarzystwie wiesiołka missouryjskiego, różnych gożdzików skalnych, łyszczca rozesłanego, armerii nadmorskiej 8/. Roślina jadalna - liście i kwiaty - dekoracyjny dodatek do sałatek i przyprawa .
Odmiany
„Catharina” 15 cm Kwiaty fioletowoniebieskie
„Liselotte” 15 cm Kwiaty jasnoniebieskie
"Resholt Variety" 15 cm Kwiaty ciemnofioletowoniebieskie. Odmiana bardziej zwarta od typu.
"Birch Hybryd" Mieszaniec ogrodowy z C.poscharskyana15 cm VI-VII Kwiaty fioletowoniebieskie. Zwarty pokrój. * * AGM
Etymologia Nazwa "Campanulla" jak przy Campanulla carpatica. Nazwa gatunku "portenschlagiana" od nazwiska Franza von Portenschlag-Ledermayer (1772-1822) wiedeńskiego uczonego, badacza flory Dalmacji.

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 09:50 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
DZWONEK SKUPIONY "Acaulis" Campanulla glomerata "Acaulis"

Obrazek Obrazek Obrazek

Bylina o pokroju wzniesionym, ozdobna z uwagi na ciekawy pokrój i kwiaty. Odmiana karłowa. Tworzy kępy. Roślina rodzima.
Korzeń ma walcowaty, krótki, zdrewniały, skośnie rosnący. Pędy ma wyprostowane, tępokanciaste, sztywne, mało rozgałęzione, czerwonawe, szorstko owłosione z gęstymi kwiatostanami na wierzchołkach. Liście dolne sercowate, ciemnozielone, lekko, nieregularnie ząbkowane, pod spodem pokryte rzadkimi, ciemnofioletowymi włoskami, na długich ogonkach, łodygowe lancetowate, siedzące. Kwiaty dzwonkowate, stojące duże, długości 1–5 cm, fioletowo granatowe, osadzone w kątach górnych liści i na szczycie pędu, bezszypułkowe, zebrane w niemal kuliste, gęste, główkowate grona 4/ po 10-20 sztuk. Kwitnie 3 - 6 tygodni. Gatunek ekspansywny przez rozłogi, bardzo zmienny. Roślina długowieczna.

Ocena * Dekoracyjna roślina skalna. Polecana przez 2/ 3/ 31/ 53/. Ładnejsza do ogrodów skalnych jest odmiana”Acaulis” i „Freya” polecana przez 3/ 33/
T-1. Bardzo łatwa w uprawie.

Wysokość 15-25 cm (typ do 60 cm)
Szerokość 30- 60 cm cm
Kwitnie VI-VIII. Powtarza w jesieni.
Kolor ciemnofioletowy , biały, różowy, niebieski.
Mrozoodporność USDA 4

Rośnie na murawach, suchych łąkach, w zaroślach, na brzegach lasów i widnych lasach, na kamienistych zboczach gór, obrzeżach dróg na glebach wapiennych do wysokości 1700 m. npm.. W Polsce pospolity na niżu i w górach.
Występowanie Europa , Azja - Bliski Wschód strefa umiarkowana po Kaukaz,i od Iranu po Japonię. Polska - dość częsty na terenie całej Polski. 28/
Stanowisko słoneczne - w południe osłonięte do umiarkowanie słonecznego , umiarkowanie wilgotne, ciepłe. W półcieniu kwitnie dłużej. Nie znosi zastoin wody. Roślina wrażliwa na nadmiar wilgoci. Roślina kserotermiczna.
Gleba normalna, przepuszczalna, średnio zwięzła, ilasta, próchniczo żwirowa,umiarkowanie żyzna do żyznej, wapienna . Toleruje każdą glebę.
Podłoże :
- ziemia darniowa : ziemia liściowa : żwir wapienny 1 : 1 : 1 + drenaż + Ca
- ziemia liściowa : ziemia darniowa : piasek gruboziarnisty : torf odkwaszony 4 : 1 : 2 : 4 + drenaż + Ca
Odczyn pH 6,6-8,5 obojętny, zasadowy. Lubi zasadowy 4/10/, bo w naturze rośnie głównie na glebach wapiennych.
Wymagania Dzielić co 3-4 lata i przesadzać. Ograniczać rozrastanie. Podlewać tylko w czasie suszy, nie nadmiernie, co 1-2 tygodnie. Wiosna nawozić nawozem dla roślin kwitnących lub granulowanym, wolnodziałającym lub kompostem wiosną lub jesienią. Po kwitnieniu skrócić pędy, które kwitły. Po kwitnieniu roślina ma niezbyt efektowny wygląd. Przed zimą ścinać tuż przy gruncie.
Rozmnażanie Podział kęp w IV lub VIII -najlepiej po kwitnieniu – łatwo. Sadzonki zimą. Siew w jesieni lub po stratyfikacji w III. Metoda siewu 1. Kwitnie w 2 roku po wysiewie.
Zastosowanie
Roślina ozdobna do ogrodów skalnych, ogrodów naturalistycznych i na rabaty bylinowe, obwódki, cmentarze a także do pojemników. Ładnie wygląda w towarzystwie margerytek, kolorowych żurawek, ale nie należy sadzić w dużych grupach bo jest nieatrakcyjny po kwitnieniu. Na rabatach obok krwawników, wiesiołków, nachyłków, lilii, maków 4/. Nadaje się nad brzegi oczek wodnych. Kwiaty nadają się na kwiat cięty. Roślina jadalna - liście i kwiaty - dekoracyjny dodatek do sałatek.
Odmiany
"Acaulis" 25 cm VII-VIII Kwiaty ciemnofioletowe.
"Acaulis Alba" 10-25 cm VI-VIII Kwiaty białe.
„Freya” 40 cm Kwiaty fioletowoliliowe . **AGM 2013
Etymologia Nazwa "Campanulla" od łacińskiego "mały dzwon" z uwagi na dzwonkowaty kształt kwiatów.
Nazwa gatunku "glomerata" od "glomero" = zebrane, skupione z uwagi na kwiaty

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 10:03 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
DZWONEK POSZARSKIEGO Campanulla poscharskyana Syn. Dzwonek serbski.

Obrazek Obrazek Obrazek "Stella"

Bylina płożąca o pokroju wzniesionym, kępiastym i ozdobnych kwiatach. Tworzy kępy liści i nawisy na kamieniach ale potrafi się również "wspinać".
Ma długie pokładające się pędy długości do 70 cm. Rozrasta się nieregularnie. Liście ma bladozielone, zaokrąglone, ząbkowane, odziomkowe - duże, sercowate, grubo ząbkowane z podwiniętym brzegiem, łodygowe – mniejsze. 4/ Liście gładkie, błyszczące. Kwiatygwiażdziste, pięciopłatkowe, zebrane w krótkie wiechy na wierzchołkach pędów, na długich szypułkach. Pędy kwiatostanowe, wiotkie, zwieszające się łukowato lub pokładające się. Kwiaty dzwonkowate w kształcie gwiazdy, 1,5 – 1,8cm średnicy, liliowoniebieskie z nieco jaśniejszym środkiem, w lużnych, rozgałęzionych, krótkich gronach na końcach pędów. Obficie i długo kwitnie, silnie rośnie, ale nie tworzy rozłogów. Roślina ekspansywna mimo, że nie wytwarza podziemnych rozłogów. Roślina długowieczna do ok. 5 lat. Podobny do C.garganica, ale silniej rośnie 4/ i tworzy płożące się pędy.

Ocena * Dekoracyjna roślina skalna.
Polecana przez 2/ 9/ 15/ 24/ 31/ 33/ 53. Odmiana „Stella” uznana za ***najpiękniejszą, najbardziej dekoracyjną roślinę skalną wg 34/.
T-3. Średnio wymagająca.

Wysokość 15-20 cm
Szerokość 30-50 cm(100 cm)
Kwitnie VI-VIII Powtarza IX
Kolor liliowoniebieski ( biały, różowy, niebieski)
Mrozoodporność USDA 5

Rośnie w górach na skałach wapiennych i w miejscach kamienistych.
Występowanie Dalmacja, Góry Dynarskie, Bałkany, Chorwacja, była zachodnia Jugosławia.
Stanowisko słoneczne - wystawa wschodnia lub północna ( w południe ocienione) do półcienistego, umiarkowanie wilgotne, ciepłe, osłonięte. W półcieniu kwitnie dłużej i obficiej. Roślina ciepłolubna. Toleruje suszę. Wg.53/ słoneczne - wystawa południowa lub zachodnia
Gleba mineralna do normalnej, przepuszczalna, lekka lub średnio zwięzłej, ilasto piaszczysto gliniasto żwirowa, umiarkowanie żyzna, wapienna.
Podłoże :
ziemia darniowa : ziemia liściowa : żwir drobny : grys wapienny 1 : 0 : 1 : 1 lub
1 : 1 : 1 : 0 + bardzo dobry drenaż + Ca
- ziemia liściowa : ziemia darniowa : piasek gruboziarnisty : torf odkwaszony 4 : 1 : 2 : 4 + bardzo dobry drenaż + Ca
Odczyn 6,1-8,5 lekko kwaśny, obojętny, zasadowy. Lubi zasadowy bo w naturze rośnie na skałach wapiennych.
Wymagania Dzielić i przesadzać co 3 - 4 lata. Nawozić nawozem dla roślin kwitnących lub nawozem wolnodziałającym. Regularnie podlewać w czasie suszy. Przekwitłe kwiatostany ścinać - powtórnie kwitnie. Przycinać o 1/3 - kontrolować rozrost również dla zachowania kompaktowego pokroju. Zimą lekko okrywać.
Rozmnażanie Podział wiosną III-V lub jesienią - łatwo. Sadzonkowanie - póżne lato. Siew jesienią lub wiosną. Metoda siewu 2. Jeśli nie wykiełkuje po 4 tygodniach należy poddać ponownej stratyfikacji przez okres 4 tygodni.
Zastosowanie
Roślina ozdobna do ogrodów skalnych, ogrodów żwirowych, na murki, szczeliny skalne, skarpy, ogrody naturalistyczne, rabaty bylinowe, obwódki, obrzeża ścieżek, pojemniki, doniczki, wiszące kosze, na tarasy. Nadaje się do podsadzania drzew i krzewów oraz na brzegi oczek wodnych. Ładnie wygląda
w towarzystwie fuksji i begoni.
Roślina jadalna -liście- dodatek do sałatek lub gotowane. Smak słodkawy.
Odmiany ładniejsze od typu, o bardziej uporządkowanym pokroju, zwłaszcza.
"Stella" 15-20 cm VI-VIII Kwiaty ciemnoliliowe. Nie rozrasta się tak silnie jak typ. *** AGM 1994
Etymologia Nazwa "Campanulla" jak przy Campanulla carpatica.
Nazwa gatunkowa "poscharskyana" na cześć botanika Gustav Adolf Poscharsky (1832-1915) autora Flora Chorwacji i Dalmacji inspektora ogrodu botanicznego w Dreżnie.

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 10:17 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
KASJOPEJA WIDŁAKOWATA Cassiope lycopodioides
Syn. Widłak, Górski wrzos, Andromeda lycopodioides.

zdjęcia zostana dołączone

Krzewiasty, górski, częściowo zimozielony, karłowaty gatunek spokrewniony z wrzosem. Ma ozdobne kwiaty i liście. Tworzy bardzo niskie, zwarte dywany z wiotkich pędów pokrytych gęsto wydłużonymi, owalnymi, zielonymi, lekko błyszczącymi, jajowatymi, łuskowatymi liśćmi potem przebarwiającymi się na ciemnozielone. Łodygi są owłosione. Liście ułożone są naprzemian wzdłuż łodygi. Pędy wraz a liśćmi mają średnicę zaledwie 2 mm. Kwiatypojedyncze, pięciopłatkowe, niepozorne, białe w czerwonych kielichach, dzwonkowate rozsiane na pędach na przewisających, nitkowatych szypułkach w kątach liści, podobne do kwiatów konwali. Kwitnie obficie. Rośnie wolno po kilku latach osiąga szerokość 30 cm.
Ocena * * AGM Bardzo dekoracyjna roślina skalna
Wysokość 8-10 cm
Szerokość do 40 cm
Kwitnie V-VI
Kolor biały(beżowy,kremowy)
Mrozoodporność USDA 2

Rośnie na arktycznych i północnych wyżynach i w górach na wysokości 1000-2000 m.npm., na skalistych zboczach, stokach i w szczelinach skał w sąsiedztwie wodospadów i strumieni.
Występowanie Tundry Półkuli Północnej, Arktyka, Alaska, Islandia, Kamtschatka, Sachalin, umiarkowane rejony górskie półkuli, północnej - Alpy, góry Japoni.
Stanowisko półcieniste lub cieniste, stale wilgotne, mokre, osłonięte. Nie wolno dopuścić do wyschnięcia. W lecie chronić przed upałem.
Gleba przepuszczalna, piaszczysto, torfowo (torf kwaśny), próchnicza, gliniasto, żwirowa.
Podłoże :
- ziemia darniowa:ziemia liściowa : torf kwaśny 1:2:1
- ziemia darniowa:ziemia liściowa:piasek gruboziarnisty:torf kwaśny 3:1:2:3
- ziemia ogrodowa:piasek drobnoziarnisty:torf kwaśny:2:2:1
Odczyn pH lekko kwaśny
Wymagania....."Odpowiedni jest tylko do ogrodów w klimacie z wilgotnym ,chłodnym latem"...(1) Podlewać regularnie - deszczówką. Nawozić nawozem wolnodziałającym a w razie potrzeby nawozem dla roślin kwitnących.
T-4. Trudny w uprawie
Rozmnażanie Sadzonkowanie latem lub wczesną jesienią, zdrewniałe lub zielne. Okłady-wiosną - bardzo łatwo. Siew jesienią lub wiosną.
Zastosowanie
Roślina ozdobna do ogrodów skalnych, na wrzosowiska i rabaty bylinowe.
OdmianyMieszańce ogrodowe
"Edinburg" 20- 30 cm kwiaty w zwartych wiązkach Ocena * * AGM
"Muirhead" 20 cm kwiaty większeOcena * * AGM
"Randle Cooke"15-20 cm Kwiaty pojedyncze, białe Ocena * * AGM
Etymologia Nazwa "Cassiope" wywodzi się z mitologii greckiej. Cassiope była królowa Etiopii, żoną Cefeusza i matką Andromedy. Była niezwykle piękna ale zarazem bardzo zarozumiała. Po śmierci bogowie zamienili ją w gwiazdozbiór nieba północnego.
Nazwa gatunku "lycopodioides" pochodzi od rodzaju lycopodioceae = widłakowate, z uwagi na podobieństwo liści.

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 10:28 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
DZWONEK RAINERA Campanulla raineri Syn. C.sessiliflora.

] Obrazek Obrazek Obrazek Mieszaniec

Niewielka, górska, karłowa bylina półzimozielona o pokroju wyprostowanym, ozdobna z uwagi na kwiaty. Tworzy kępki. Jedna z cenniejszych roślin do ogrodu skalnego.
Łodygi ma wyprostowane, rozgałęzione, pełzające. Pędy liczne, ulistnione i wyginające się. Liście owalne, naprzeciwległe, ząbkowane, szarozielone, owłosione krótko na brzegach, prawie siedzące, zebrane w małe rozetki. Kwiaty pojedyncze (do 3), pięciopłatkowe, duże ( 3 cm średnicy), szerokie, dzwonkowate w kształcie gwiazdy, wyprostowane, otwarte, porcelanowoniebieskie, wzniesione na szczycie krótkiego pędu. Obficie kwitnie. Rośnie umiarkowanie. Rozprzestrzenia się przez podziemne rozłogi. Podobny do C.carpatica, ale bardziej zwarty. Roślina krótkowieczna.

Ocena * * AGM 1993 Bardzo dekoracyjna roślina skalna. Polecana przez 9/ 24/ 31/ 33/ 53/.
T-3. Średnio wymagająca. Wg. Zdenka Rehacka trudna w uprawie.T-4.

Wysokość 5-10 cm
Szerokość 10-40 cm
Kwitnie VI-VII. Powtarza IX
Kolor porcelanowoniebieski (biały)
Mrozoodporność USDA 5

Rośnie w górach na pastwiskach, w szczelinach skał wapiennych na wysokości 400-2450 m.npm
Występowanie Alpy Południowo- Wschodnie -włoskie i szwajcarskie. Endemit alpejski.
Stanowisko słoneczne wystawa wschodnia lub nawet północno wschodnia ( w południe ocienione), stale umiarkowanie wilgotne, chłodne. Roślina wrażliwa na nadmiar wilgoci. Wg.53/ słoneczne – wystawa południowa lub zachodnia.
Gleba mineralna do normalnej, przepuszczalna, lekka, piaszczysto ilasta, próchniczo kamienisto żwirowa, żyzna, wapienna.
Podłoże :
- ziemia darniowa : ziemia liściowa : żwir wapienny : grys wapienny 1 : 1 : 1 : 1 lub 1 : 1 : 1 : 0 + Ca
Odczyn pH 6,1-7,8 obojętny, zasadowy. Lubi zasadowy bo w naturze rośnie na skalach wapiennych.
Wymagania Obsypać wokół rośliny żwirem. Podlewać nie za często, ale tak by gleba była stale lekko wilgotna. Nawozić nawozem wolnodziałającym pod koniec zimy i na koniec lata lub ściółkować kompostem. Nawóz dla roślin kwitnących. Po kwitnieniu przycinać. Zimą sucho. Zimą lekko okrywać
Rozmnażanie Podział kęp wiosną - łatwo. Sadzonkowanie – póżną wiosną. Siew odkryty jesienią lub kryty po stratyfikacji. Metoda siewu 2. Czasem kiełkują po roku - zasiewów nie należy zbyt wcześnie wyrzucać.
Zastosowanie
Roślina ozdobna do ogrodów skalnych, ogrodów żwirowych, tufowych, alpinariów, na murki, rabaty bylinowe, obwódki, pojemniki.
Odmiany
"Alba" Kwiaty białe.
Etymologia Nazwa "Campanulla" od łacińskiego "mały dzwon" z uwagi na dzwonkowaty kształt kwiatów.
Nazwa gatunku "rainerii" od Rainera de Haarbach (1793-1847) badacza flory Alp lub wg. innych na cześć arcyksięcia Austri Rainera (1773-1864) namiętnego botanika.
Różnice między C.porteschlagiana a C.poscharkyana
C. portenchlagiana jest niższy ca 6 -15cm C.poscharskyana jest wyższy 15-20 cm.
Pędy C.portenschlagiana są krótsze 10 cm C.poscharkyana dłuższe do nawet 70 cm płożące
Pędy C. portenschlagiana rozgałęziają się koliście tworząc regularne poduszki. Pędy poscharskyana rozgałęziają się nieregularnie okrywając powierzchnię nieregularnym kobiercem.
C.portenschlagiana ma kwiaty fioletowoniebieskie o płatkach wywiniętych na zewnątrz a kwiaty C.poscharkyana są liliowoniebieskie z nieco jaśniejszym środkiem.C. poscharkyana ma większe i bardziej owłosione liście

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 10:33 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
DZWONEK TOMMASINIEGO Campanulla tommasiniana Syn. C.waldesiniana subsp. tammasiniana

Zdjęcia zostana dołączone

Bylina o pokroju kępiastym. Tworzy nieregularne dość gęste kępy i nawisy na kamieniach.
Łodygi ma liczne, cienkie zwieszone z krótkimi rozgałęzieniami. Liście ma naprzeciwległe, małe, lancetowate, ostre, ciemnozielone z delikatnymi ząbkami, ułożone obok siebie, błyszczące. Kwiaty zwisające na cienkich pędach. Kwiaty pięciopłatkowe, dołem zrośnięte w kształcie dzwonu rurowego, niezwykle wąskie, długości 2 cm. Kwiaty liczne, zebrane w gęste, rozgałęzione wierzchotki. Kwitnie obficie.

Ocena * * AGM Bardzo dekoracyjna roślina skalna
T-3 Trudny w uprawie, dla kolekcjonerów.

Wysokość 15-20 cm
Szerokość 20-40 cm
Kwitnie VI-VII (VIII)
Kolor liliowoniebieski, biały
Mrozoodporność USDA 6

Rośnie na wapiennych skałach, w laskach bukowych.
Występowanie Góry Istrii, Chorwacja, od 1410 m.npm. Endemit bałkański.
Stanowisko umiarkowanie słoneczne do półcienistego, umiarkowanie wilgotne lub suche, chłodne.
Gleba przepuszczalna piaszczysto próchniczo żwirowa, przeciętna do żyznej, dobry drenaż.
Podłoże :
- ziemia darniowa : ziemia liściowa : żwir wapienny 1:1:1 + drenaż + Ca
Odczyn 6,1-7,8 lekko kwaśny, obojętny, lekko zasadowy. Lubi zasadowy bo w naturze rośnie na podłożu wapiennym 9/.
Wymagania Zimą sucho. Zimą lekko przykrywać.
Rozmnażanie Podział kęp wiosną lub latem- trudny . Sadzonki korzeniowe. Siew - wczesną wiosną pod szkłem. Metoda siewu 2.
Zastosowanie
Roślina ozdobna do ogrodów skalnych, na murki, rabaty.
Nadaje się na kwiat cięty.
Odmiany
"Alba" Kwiaty białe. Ocena *
Etymologia Nazwa "Campanulla" jak przy Campanulla carpatica.
Nazwa gatunku "tommasiniana" od Matius de Tommasini (1794-1879) prezydent Triestu, badacz flory illyryjskiej.

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 10:41 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
ROGOWNICA KUTNEROWATA Odmiana zwarta Cerastium tomentosum var . columnae Syn. C.columnae

Obrazek Obrazek Obrazek

Bylina górska, zimozielona, dywanowa, zwarta, rozłogowa o pokroju kępiastym i ozdobnych kwiatach oraz liściach. Roślina interesująca dzięki barwie ulistnienia. Tworzy zwarte, srebrzyste, gęste kobierce
i efektowne nawisy na kamieniach. Jedna z najpiękniejszych rogownic. 31/
Cała roślina gęsto, srebrzyście owłosiona. Pędy płone liczne, płożące się, gęsto ulistnione. Pędy kwiatostanowe wzniesione, wysokości 15 cm. Łodygi gęsto pokryte szarymi łuskami. Liście nakrzyżległe, lancetowate, ostro zakończone, wąskie, o brzegu lekko podwiniętym, gęste, jasnosrebrzystobiałe przez cały sezon. Kwiaty białe, gwiazdkowate, średnicy 2 cm pięciopłatkowe z żółtozielonym środkiem , delikatne, zebrane w lużnych rozgałęzionych, kwiatostanach na krótkich łodyżkach, 1/ po 3-15 kwiatów na łodydze. Każdy płatek karbowany, zmarszczony, zmarszczki biegnące od środka giną ku górze. Płatki w czasie kwitnienia wywijają się ku górze. Kwitnie obficie. Po kwitnieniu srebrzystoszare liście kontrastują z odcieniami zieleni w ogrodzie. Roślina bardzo ekspansywna poprzez rozłogi i samosiew. Roślina krótkowieczna. Gatunek zmienny. W uprawie spotyka się bardzo podobną rogownicę Biebersteina.

Ocena * Dekoracyjna roślina skalna. Polecana przez 1/ 2/ 3/ 9/ 24/ 31/ 53.
T-1. Bardzo łatwa w uprawie.

Wysokość 10-15 cm
Szerokość 20-30 cm ( 90 cm)
Kwitnie V-VI (VII)
Kolor biały
Mrozoodporność USDA 4

Rośnie na terenach górskich w miejscach słonecznych i skalistych, w szczelinach skalnych na wysokości 600-2200 m.npm.
Góry Europy Południowo Wschodniej- Apeniny, Alpy, Sycylia i góry Azji Zachodniej . Endemit Apenniński.
Stanowisko bardzo słoneczne – wystawa południowa lub zachodnia 53/ , umiarkowanie wilgotne do suchego, ciepłe. Roślina wytrzymała na długotrwałą suszę.
Gleba mineralna, przepuszczalna, lekka, piaszczysto ilasto gliniasta, żwirowo kamienista, uboga, wapienna. Nie znosi gleb ciężkich, słabo przepuszczalnych.
Podłoże :
- ziemia darniowa : żwir drobny : grys 1 : 1 : 1 + bardzo dobry drenaż.
Niewybredna co do typu gleby- może być przeciętna ogrodowa.
Odczyn pH 6,1-7,8 lekko kwaśny, obojętny, zasadowy 2/. Inne żródła podają 6,5-7,2 odczyn obojętny.
Wymagania Wymaga chłodnego i wilgotnego lata. Podlewać gdy gleba jest bardzo sucha, co 1-2 tygodnie. Wiosna nawozić nawozem granulowanym, wolnodziałającym, a w razie potrzeby dla roślin kwitnących. Po kwitnieniu przyciąć i po zimie również. Można kosić na wysokość 2- 5 cm. Ograniczać rozrost. Po kilku latach tworzą się martwe miejsca, trzeba wówczas roślinę silnie skrócić i nawieżć nawozem pełnoorganicznym lub podzielić i przesadzić. Zimą lekko okrywać.
Rozmnażanie Podział wiosną - łatwo. Sadzonkowanie - sadzonki wierzchołkowe VIII-IX. Siew jesienią lub wiosna dot. także odmiany. Metoda siewu 1.
Zastosowanie

Roślina ozdobna, okrywowa , do ogrodów skalnych , na murki, skarpy, rabaty bylinowe, obwódki, do pojemników, ogrodów żwirowych, jako substytut trawnika, pod iglaki, jałowce, irgi, na suche brzegi strumyków i na cmentarze. Ładnie wygląda w towarzystwie mydlnicy bazyliowatej, przetacznika rozesłanego, dzwonka karpackiego i niskich dzwonków, 4/ smagliczki skalnej, dzwonka skupionego, floksa szydlastego, kocimiętki, krwawnika oraz na tle ciemnych grup krzewów.
Odmiany
var. columnae Odmiana o bardziej zwartym pokroju od typu, bardziej srebrzysta i o wolniejszym wzroście.
Etymologia Nazwa "Cerastium" pochodzi od greckiego słowa "keras" = róg prawdopodobnie z uwagi na jego wydłużone w kształcie rogu owoce. Nazwa gatunku "tomentosum" od "tomentum" = pokryte włosem.

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 10:56 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
ZAWCIĄGOWIEC ZWYCZAJNY Ceratostigma plumbaginoides Syn. Ceratostigma ołownicowata

Obrazek Obrazek Obrazek

Efektowna krzewinka płożąca o pokroju krzaczastym ozdobna z uwagi na kwiaty, przebarwiające się liście i póżny okres kwitnienia.
Ma twarde, drewniejące podziemne rozłogi. Pędy nadziemne, gęste, czerwonawe, wzniesione, wyrastają z rozgałęzionych kłączy, są ulistnione i zakończone ciemnoniebieskimi, gęstymi kwiatostanami. Liście naprzeciwlege, gładkie, orzęsione wzdłuż brzegów, jajowate, zwężone w krótki ogonek. Liście ukazują się póżną wiosną V/VI i są żywozielone, a jesienią w X przebarwiają się na brązowoczerwone lub fioletowe. 4/ Pąki kwiatowe brązowoczerwone. Kwiaty pięciopłatkowe, ciemnoniebieskie, zebrane w małe grona, podobne do kwiatów floksów. Roślina cenna z uwagi na póżne kwitnienie - kwitnie długo, kilka tygodni - do mrozów. Tworzy atrakcyjne kobierce aż do nadejścia zimy. Rośnie umiarkowanie. Roślina nieco ekspansywna. Roślina długowieczna ok. 10 lat. Roślina powoduje objawy alergiczne na skórze i jest trująca w razie spożycia.

Ocena * * AGM 1993 Bardzo dekoracyjna roślina skalna. Polecana przez 2/ 9/ 31/ 33/.
T-1. Bardzo łatwa w uprawie. Roślina niewybredna.

Wysokość 15-25 cm
Szerokość 30-50 cm
Kwitnie VIII-X
Kolor ciemnoniebieski (lazurowy)
Mrozoodporność USDA 6

Rośnie w górach w miejscach skalistych i u podnóża skał.
Występowanie Tybet, Chiny Zachodnie, Himalaje, Afryka Południowa i Azja
Stanowisko bardzo słoneczne, w południe osłonięte - wystawa południowa lub wschodnia, do umiarkowanie słonecznego , umiarkowanie wilgotne, osłonięte, wybitnie ciepłe. W półcieniu słabo kwitnie.
Gleba normalna, przepuszczalna, lekka, piaszczysto ilasta, próchniczo żwirowo kamienista, umiarkowanie żyzna do żyznej, wapienna. Rośnie na każdej wilgotnej i przepuszczalnej glebie.
Podłoże :
- ziemia darniowa : ziemia liściowa : piasek gruboziarnisty : torf odkwaszony 4 : 1 : 2 : 4 + drenaż + Ca
Odczyn pH 6,6-7,8 obojętny, zasadowy. Lubi lekko zasadowy 4/. Wg. 2/ obojętny.
Wymagania Podlewać skąpo, ale regularnie w czasie suszy, co 1-2 tygodnie.
Ściółkować kompostem, obornikiem wokół rośliny lub stosować nawóz granulowany wolnodziałający wiosną a potem nawóz dla roślin kwitnących. Przed zimą ściąć pędy do ziemi. Wg. innych pędy ściąć na wys. 3 cm wiosną, bo roślina zaczyna póżno wegetację i można uszkodzić kłącza. Na zimę umiarkowanie okrywać, kopczykować (liśćmi).
Rozmnażanie Podział wczesną wiosna lub póżną jesienia. Okłady. Sadzonkowanie - sadzonki półzdrewniałe – w lecie, zielne - wiosną. Siew po 3 miesięcznej stratyfikacji.
Zastosowanie
Roślina ozdobna, okrywowa, do ogrodów skalnych, na skarpy, do stabilizacji stromych zboczy, na rabaty bylinowe, obwódki, pokrycie gruntu między krzewami i obrzeża roślin drzewiastych od południa, do pojemników. Ładnie wygląda w towarzystwie wiosennych roślin cebulowych, które tracą liście gdy roślina tworzy swoje nowe liście.
Etymologia Nazwa rodzajowa "Ceratostigma" od greckich słów "keras" = róg, "atos" = podobny do, przypominający "stigma"= znak, piętno - prawdopodobnie z uwagi na kształt słupka przypominający róg.
Nazwa gatunkowa od greckiego słowa "plumbeus" = ołów, łacińskie "plumbago" = grafit. Kiedyś wierzono, że roślina leczy zatrucia ołowiem lub być może ze wzg. na niebieski kolor kwiatów. Wg. innych ze względu na podobieństwo kwiatów do kwiatów Plumbago- Ołownika.

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 11:02 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
CHIASTOFIL NAPRZECIWLISTNY Chiastophyllum oppositifolium
syn. Cotyledon simplicifolia

Obrazek Obrazek Obrazek

Sukulent. Niewysoka zimozielona bylina górska o pokrojui pokładającym się i ozdobnych kwiatach ..." zimozielona bylina o cechach sukulentu"... 1/...”Cenna roślina do ogrodówe skalnych”...24/
Tworzy lużne kępy i nawisy naskalne. Jedyny gatunek z rodzaju Chiastophyllum.... "Ulistnione pędy wyrastają z podziemnych mięsistych kłączy"...1/
Liście naprzeciwległe, krótkoogonkowe, grube, mięsiste, jajowate, bladozielone, błyszczące, gruboząbkowane podobne do liści rozchodnika, zebrane w rozety. Liście górne są mniejsze od niżej osadzonych. 4/ Jesienią brzegi liści mogą się przebarwiać na kolor rdzowoczerwony. Pędy kwiatostanowe są brązowawe u góry, rozgałęzione i stosunkowo wysokie do 20 cm. Kwiaty pięciopłatkowe, dzwonkowate, małe, 3 –5 mm długości, intensywnie żółte, nakrapiane, podobne do kwiatów konwali, zebrane w rozgałęzione, lekko zwisające pojedyncze lub rozgałęzione grona. Kwitnie długo. Rośnie wolno. Roślina długowieczna.

Ocena * * AGM 1993 Bardzo dekoracyjna roślina skalna. Polecana przez 1/ 9/ 15/ 24/ 33/.
T-3. Średnio wymagająca. Wg. 9/ -T-2 stosunkowo łatwy w uprawie

Wysokość 10-20 cm
Szerokość 15-30 cm i więcej dzięki rozłogom.
Kwitnie VI-VII
Kolor żółtozłoty
Mrozoodporność USDA 5

Rośnie w zacienionych obszarach górskich, na skalistych zboczach, w szczelinach skalnych, wokół strumieni w wilgotnych lasach bukowych do 2000 m.npm.
Występowanie Kaukaz Zachodni, Abchazja. Endemit kaukaski.
Stanowisko półcieniste do umiarkowanie słonecznego - wystawa wschodnia , umiarkowanie wilgotne do wilgotnego, ale nie podmokłe, chłodne. Znosi krótkotrwały niedobór wody.
Gleba normalna, przepuszczalna, głęboka, miękka, piaszczysto ilasta, próchnicza, umiarkowanie żyzna do ubogiej, wapienna.
Podłoże :
- ziemia darniowa : ziemia liściowa : piasek gruboziarnisty : torf odkwaszony 4 : 1 : 2 : 4 + bardzo dobry drenaż
Odczyn pH 5,6 - 7,0 lekko kwaśny, obojętny. Wg.Zoji Litwin lubi obojętny. Wg. 4/ Najlepiej rośnie na glebach wapiennych.
Wymagania Podlewać umiarkowanie, tak by gleba była sucha pomiędzy podlewaniami przez kilka dni. Nawozić tylko w razie potrzeby kompostem lub nawozem organicznym. Łodygi kwiatostanowe usunąć po kwitnieniu.
Rozmnażanie Podział kęp wczesną wiosną lub po kwitnieniu lub wczesną jesienią - łatwo. Sadzonkowanie - sadzonki rozetowe jesienią - łatwo, ukorzenianie pojedynczych liści VII-IX. Siew jesienią (gatunek) bezpośrednio po zbiorze. Metoda siewu 2. Nasiona drobne, nie przysypywać tylko wgnieść w ziemię,zwilżać spryskiwaczem. Zimą lekko okrywać.
Zastosowanie
Roślina ozdobna, okrywowa do ogrodów skalnych, na zacienione murki, kamieniste skarpy,
w szczelinach między kamieniami, do ogrodów naturalistycznych, pod drzewami, na groby i do pojemników, koryt. Ładnie wygląda w towarzystwie Ramondy, Haberlei i Pierwiosnków. Ładnie też wygląda nad brzegami oczek wodnych w towarzystwie funkii i żurawek.
Odmiany
"Variegatum"20 cm IV-V liście zielone biało obrzeżone
"Jaems Pride" 15-20 cm V-VI liście zielone biało obrzeżone, kwiaty jaśniejsze od typu.
Etymologia Nazwa rodzaju "Chiastophyllum" uworzona została z dwóch słów greckich "chiastos" = ukośnie ułożone w kształcie krzyża i "phyllon" = liść, w odniesieniu do układu liści na łodydze.
Nazwa gatunku "oppositifolium" pochodzi od słów "oppositus" = naprzeciwko i "folium" = liść: ze względu na ułożenie naprzeciwległe liści .

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 11:12 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
ŚNIEŻNIK FORBESA Chionodoxa forbesii syn. Ch. siehei, mylnie = Ch. luciliae

Obrazek Obrazek Obrazek

Niewielka górska bylina cebulowa, bulwiasta o pokroju zwartym, zwisającym. Tworzy kępy. ...”Najczęściej spotykany w uprawie gatunek”... 1/
Z drobnej, okrągłej, lekko spłaszczonej cebuli o brązowej łusce, wyrasta para długich, rynienkowatych liści oraz bezlistny, rdzawobrązowy pęd kwiatostanowy. Liście ciemnozielone, wyprostowane, szerokie, pasiaste, mięsiste, z zewnątrz brązowawe. Liście ukazują się wraz z kwiatami i znikają po kwitnieniu. Pęd kwiatostanowy bezlistny wyrastający nieco ponad liście wydłuża się w czasie dojrzewania owoców. Kwiaty w kształcie gwiazdy, sześciopłatkowe, duże, jaskrawe, niebieskofioletowe z dużym białym oczkiem, nieco zwisające, zebrane w małe, lużne grona po 4- 12 kwiatów średnicy 1,8 cm. 1/ Płatki ma nieco odchylone do tyłu. Kwitnie 3 - 4 tygodnie. Po kwitnieniu roślina przechodzi w stan spoczynku aż do następnej wiosny. Rośnie umiarkowanie. Samosiew. Wszystkie części rośliny trujące w razie spożycia.

Ocena * * AGM 1993 Bardzo dekoracyjna roślina skalna. Polecana przez 2/ 9/ 33/.
T-1. Bardzo łatwa w uprawie.

Wysokość 10- 15 cm
Szerokość 7-15 cm
Kwitnie III-IV
Kolor fioletowoniebieski (różowy, biały)
Mrozoodporność USDA 5

Rośnie na odkrytych górskich zboczach oraz w sosnowych i cedrowych lasach na wysokości 1000-2500 m.npm.
Występowanie Góry Południowo Zachodniej Turcji, Anatolia, Kreta, Cypr.
Stanowisko słoneczne, wiosną i jesienią stale wilgotne, latem suche, ciepłe. Na stanowisku półcienistym kwitnie słabo i nie wytwarza cebulek przybyszowych. Po kwitnieniu nieco ocienione.
Gleba normalna, przepuszczalna, lekka, pulchna, piaszczysto gliniasto ilasta, próchnicza,żyzna. Na glebach ciężkich źle rośnie i słabo kwitnie.
Podłoże :
- ziemia darniowa : ziemia liściowa : torf odkwaszony 4 : 1 : 4
Odczyn 6,1-7,8 lekko kwaśny, obojętny, lekko zasadowy. Lekko kwaśny – wg/2
Wymagania Dzielić co 3 lata - wykopać cebule, przesuszyć. Sadzić w VIII. Wg.13/nawet we IX na głębokość 7 cm co 8 cm Przy sadzeniu do podłoża dodać nawóz organiczny( nie świeży obornik-najlepiej granulowany) lub próchnicę. Nawozić wiosną nawozem granulowanym z większą zawartością K i P lub kompostem potem nawóz dla roślin cebulowych. Podlewać regularnie tak by ziemia była zawsze nieco wilgotna, ale nie nadmiernie. Po kwitnieniu usunąć zawiązki owoców (nie ścinać liści). Zimą lekko okrywać
Rozmnażanie Podział - cebule przybyszowe VI- VIII - łatwo. Sadzić VIII - I poł IX. Siew odkryty jesienią - tylko typ. Metoda siewu 2 - bezpośrednio po zbiorze. Kwitnie w 2 roku.
Zastosowanie
Roślina ozdobna do ogrodów skalnych, alpinariów, ogrodów naturalistycznych, dla terenów zieleni jako runo, na zielone dachy, cmentarze, do pojemników i jako roślina doniczkowa. Ładnie wygląda w towarzystwie białych i żółtych krokusów, ranników i przebiśniegów. Kwiaty nadają się na kwiaty cięte.
Gatunki Gatunek bardzo zmienny- łatwo tworzy mieszańce. Jest 6 gatunków rodzaju Chionodoxa bardzo do siebie podobnych i dlatego jest znaczne zamieszanie co do poprawnych nazw tych gatunków. Wg RHS i Botanica Kenemanna w ogrodach uprawiane są 3 gatunki : sardensis, forbesii = siehei i luciliae = gigantea. Wszystkie one uzyskały nagrodę AGM. Różnice między nimi omówiono przy Ch.sardensis.
Odmiany
"Alba" Kwiaty białe, duże.
"Blue Giant" 15 cm grona do 10 kwiatów porcelanowoniebieskich
„Violet Beauty” 15 cm Kwiaty różowofioletowe
"Pink Giant" Mieszaniec C.forbessi i C.bifolia. Kwiaty różowe.
Etymologia Nazwa rodzaju „Chinodoxa” jak przy Ch.luciliae.
Nazwa gatunkowa "forbesii" nadana na cześć Henry Ogg Forbes (1851-1932) szkockiego botanika.

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 11:22 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
ŚNIEŻNIK SARDYŃSKI Chionodoxa sardensis syn. Ś. lydyjski, Scilla sardensis

Niewielka bylina cebulowa dekoracyjna z uwagi na kwiaty. ...” to cenna roślina do ogrodów skalnych”...24/
Cebule ma jajowate o cienkiej, delkikatnej, brązowej łusce. 30/ Każda drobna, spłaszczona cebula wytwarza 2-3 liście i jedną łodygę kwiatową. Łodyga cienka, niewielka, brązowoczerwona. Liście wąskie, rynienkowate, długie, zielone wierzchem, spodem ciemnozielone. Kwiaty sześciopłatkowe, ozdobne, gencjanowoniebieskie, pozbawione oczka lub z małym białym oczkiem i białymi pręcikami, gwiaździste, zwisające, szerokości 25 mm, zebrane w małe grona po 12 - 22 kwiatów. Po kwitnieniu liście usychają i roślina spoczywa do następnej wiosny. Wszystkie części rośliny trujące w razie spożycia. Gatunek podobny do Ch. Forbesii, nieznacznie niższy, ale ma węższe liście, liczniejsze i mniejsze kwiaty. Samosiew.

Ocena * * AGM 1993 Bardzo dekoracyjna roślina skalna.
Polecana przez 2/ 3/ 9/ 24/ 33/.
T-1. Bardzo łatwa w uprawie.

Wysokość 10-15 cm
Szerokość 10-15 cm
Kwitnie (II) III-IV
Kolor czystoniebieski, gencjanowoniebieski ( białe, różowe).
Mrozoodporność USDA 5

Rośnie w sosnowych lasach i na północnych górskich zboczach na wysokości 100-700 m.npm.
Występowanie Basen Morza Śródziemnego, Kreta, Cypr, Azja Mniejsza, Turcja Zachodnia.
Stanowisko słoneczne do półcienistego, umiarkowanie wilgotne - szczególnie wiosną i jesienią. Latem suche. W cieniu słabiej rośnie i kwitnie.
Gleba normalna, przepuszczalna, lekka, piaszczysto gliniasto ilasta, próchnicza,żyzna. Na glebach piaszczystych i ciężkich żle rośnie i słabo kwitnie. Rośnie na każdej dobrze przepuszczalnej glebie.
Podłoże :
- ziemia darniowa : ziemia liściowa : torf odkwaszony 4 : 1 : 4 + drenaż
-ziemia liściowa : perlit : torf odkwaszony 1 : 2 : 5 + drenaż
Odczyn pH 6,1-7,8 lekko kwaśny, obojętny, lekko zasadowy.
Wymagania Dzielić co 3-4 lata. Sadzić jesienią na głębokość 7 cm. 30/ Podlewać tylko gdy gleba sucha. Zimą okrywać warstwą opadłych liści - kopczykować.
Rozmnażanie Podział - cebule przybyszowe co 3-4 lata. Wykopać w VI - VIII. Przesuszyć, przechowywać w torfie. Sadzić VIII do I poł.IX.13/. Siew bezpośrednio po zbiorze. Metoda siewu 2. Kwitnie w 2 roku.
Zastosowanie
Roślina ozdobna do ogrodów skalnych, alpinariów, ogrodów naturalistycznych, do terenów zieleni miejskiej jako runo, na cmentarze, do pojemników, jako roślina doniczkowa.
Ładnie wygląda w towarzystwie krokusów, ranników i przebiśniegów.
Kwiaty nadają się na kwiaty cięte.
Etymologia Nazwa "Chionodoxa" jak przy Chinodoxa forbesii.
Nazwa gatunku "sardensis" wywodzi się od Sart ( Sardes) nazwy starożytnej stolicy Lidii w zachodniej Turcji, siedliska rośliny.
Różnice między gatunkami Chionodoxa :
Ch. forbesii ( siehei ) 4-12 kwiatów na łodydze, Ch. luciliae (gigantea) 2-4 kwiaty na łodydze, Ch. sardensis 12-22 kwiaty na łodydze
Ch. forbesii ( siehei ) Kwiaty z dużym, wyrażnym, białym oczkiem wokół pręcików, Ch.luciliae Kwiaty z małym białym oczkiem Ch sardensis Kwiaty bez oczka lub z mało widocznym, nieznacznym oczkiem.
Ch. forbesi (siehei) kwiaty barwy jaskrawej,jaskrawo niebieskie,Ch. luciliae(gigantea) Kwiaty bledsze,pastelowe, lawendowo niebieskie większe z szerszymi płatkami.
Ch. forbesi kwiaty ma skierowane wnętrzem ku górze, Ch. luciliae Kwiaty skierowane wnętrzem ku górze, Ch.sardensis Kwiaty ma skierowane na zewnątrz.
Ch.forbesi ma liście szerokie, pasiaste, mięsiste, Ch. sardensis ma liście węższe i bardziej rynienkowate
Ch.forbesi ma liście ciemnnozielone lub brązowo przebarwione, Ch. luciliae ma liście na wierzchu zielone spodem żółtozielone, Ch.sardensis ma liście wierzchem zielone ale spodem ciemnozielone.

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 11:29 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
X CHIONOSCILLA ALLENA x Chionoscilla alleni Syn. Ch. x alleni "Fra Angelico"
Mieszaniec międzyrodzajowy.

zdjęcia zostaną dołączone

Roślina górska, cebulowa, bulwiasta.
Liście tworzą kępy. ..."Liście pasiaste, ciemnozielone wyrastają ponad pęd kwiatostanowy"...(1) Kwiaty granatowe lub liliowe z jaśniejszym środkiem. Kwiaty gwiazdkowate zebrane w gęste grona osadzone na wąskich pędach. Traci liście po kwitnieniu.
Ocena * * AGM Bardzo dekoracyjna roślina skalna
Wysokość 10-15 cm
Szerokość 7-15 cm
Kwitnie III-IV
Kolor granatowy, niebieski, fioletowy, liliowy.
Mrozoodporność USDA 4

Mieszaniec międzyrodzajowy gatunków Śnieżnika i Cebulicy tj Scilla bifolia i Chinodoxa siebei z gór południowej Turcji.
Stanowisko słoneczne lub półcieniste, umiarkowanie wilgotne. Nie toleruje podmokłych gleb. Toleruje okresową suszę.
Gleba przepuszczalna, głęboka, gliniasto, kamienisto żwirowa, drenaż.
Podłoże
- ziemia darniowa:ziemia liściowa:torf odkwaszony 4:1:4
Wymagania Podlewać rzadko tylko w czasie suszy. Nawozić kompostem lub nawozem granulowanym wolnodziałającym w czasie sadzenia, a póżniej nawóz dla roślinb cebulowych.
Odczyn pH 5,6-7,8 lekko kwaśny, obojętny, lekko zasadowy.
Rozmnażanie Podział rozrośniętych kęp. Cebule przybyszowe.
Zastosowanie
Roślina ozdobna do ogrodów skalnych i naturalistycznych, na tereny zieleni jako runo, do pojemników, jako roślina doniczkowa.
Kwiaty nadaja się na kwiaty cięte.
Odmiany
"Fra Angelico"Kwiaty ciemnoniebieskie.
Etymologia Nazwa "Chionoscilla" składa się z dwóch członów chion i scilla wziętych z dwóch rodzaji roślin, z których roślina powstała. Z pierwszego członu nazwy Chionodoxa chion = śnieg i nazwy cebulicy = scilla.
Nazwa druga "alleni" ku czci odkrywcy rośliny Jamesa Allena, który zauważył ją w swoim ogrodzie w Yeovil w Anglii pod koniec XIX w.

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 11:35 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
POWOJNIK ALPEJSKI Clematis alpina Syn. Atragene alpina

Obrazek Obrazek Obrazek

Krzew pnący się - roślina górskich lasów świerkowych górnego regla. Ozdobna ze względu na atrakcyjny wygląd, pokrój, owoce i kwiaty.
Łodygę ma cienką, giętką, drewniejącą, ulistnioną dorastającą do 4 m. Jeden z najniższych powojników. Najpiękniejsze i najbardziej uniwersalne pnącze, wspina się po głazach i krzewach. Roślina rodzima.
Liście naprzeciwległe, podwójnie trójdzielne na długich ogonkach. Liście przy wierzchołku spiralne, u nasady klinowato zwężone, na brzegu grubo piłkowane, od spodu słabo owłosione. Liście zrzuca na zimę. Przytrzymuje się podpór ogonkami liściowymi. Kielich złożony z czterech, fioletowoniebieskich, brzegiem owłosionych działek długości 3-4,5 cm , imitujących płatki korony. 26/ Kwiaty pojedyncze, szerokodzwonkowate, na długich szypułkach, zwisłe. Kwiaty pojawiają się na zdrewniałych, zeszłorocznych pędach i są podobne do lampionów, w których wnętrzu widoczne są białe prątniczki i żółte pręciki. Kwiaty ma stosunkowo małe, 7 cm średnicy, ale kwitną wcześnie i nie wymagają cięcia. Po kwitnieniu na roślinie pozostają ozdobne, gęste, puszyste, kuliste owocostany, które pozostają na roślinie do zimy. Kwitnie bardzo obficie i długo. Cała roślina lekko trująca. Rośnie szybko. Gatunek zmienny w zależności od środowiska.

Ocena * * AGM Bardzo dekoracyjna roślina skalna. Polecana przez 8/ 15/ 33/.
T-2. Łatwa w uprawie i nie wymagająca. Gatunek bardzo odporny.

Wysokość od 1- 2 m
Szerokość rozkrzewia się bujnie.
Kwitnie V-VI Powtarza VIII
Kolor niebieskofioletowy ( lawendowy, niebieski, biały, różowy)
Mrozoodporność USDA 5

Rośnie w górach wspinając się po drzewach, krzewach i skałach w półcienistych miejscach w lasach, zaroślach, wśród kosówki, na brzegach lasów świerkowych, w wąwozach skalnych, na zboczach gór, wzdłuż rzek głównie na podłożu wapiennym na wysokości 1000 - 2400 m.npm. W Tatrach 760 - 1900 m.npm.głównie a lasach świerkowych regla górnego.
Występowanie Europa Południowa i Środkowa ( Alpy, Pireneje, Apeniny, Bałkany, Karpaty ), Północno Wschodnia Azja - ( Syberia, Kirgistan, Mongolia ). Polska - ( Tatry, Pieniny, Gorce, Beskid Niski, Bieszczady Zachodnie )
Stanowisko słoneczne wystawa wschodnia do półcienistego, umiarkowanie wilgotne, chłodne, zaciszne. W słońcu lepiej kwitnie. Nie lubi miejsc podmokłych i przesychania podłoża. Nie toleruje palącego słońca w południe.
Gleba normalna, przepuszczalna, piaszczysto gliniasto ilasta, próchnicza nawet kamienista ale żyzna, wapienna z wyjątkiem gleb bardzo piaszczystych i czysto gliniastych, kwaśnych, suchych i ciężkich.
Podłoże-
- ziemia darniowa : ziemia liściowa : perlit : torf odkwaszony 1 : 1 : 1 : 4 lub 4 : 1 : 0 : 4 + drenaż + Ca
Odczyn pH 6,6 - 7,6 obojętny, lekko zasadowy. Wg. 2/ zasadowy.
Wymagania Sadzić przy podporach, kratach, płotach lub najlepiej krzewach np kosodrzewinie. Przy sadzeniu podłoże wzbogacić o obornik. Nie przycinać - w razie konieczności na wysokości 1 m nad ziemią po kwitnieniu. Wczesną wiosną usunąć uschnięte, uszkodzone pędy oraz wszystkie uschnięte liście. W okresie wegetacji intensywnie podlewać. Nie dopuścić do przesuszenia gleby. Podstawę powojnika cieniować lub ściółkować wokół rośliny grysem. Nawozić często - może być nawóz granulowany, wolnodziałający z dużym udziałem N i K oraz nawóz dla roślin kwitnących. Ściółkować korą wokół rośliny, z dodatkiem dolomitu 3 g/l. Zimą okrywać - kopczykować - obsypać warstwą 10 cm kory lub suchych liści.
Rozmnażanie Sadzonki półzdrewniałe - wczesnym latem - ukorzeniają się po 4-12 miesięcach. Okłady pędowe - wiosną. Siew jesienią. Metoda siewu 2. Jeśli nie wykiełkuje po miesiącu poddać powtórnej stratyfikacji przez okres 1 miesiąca.
Zastosowanie
Roślina ozdobna, pnąca do ogrodów skalnych, ładnie wygląda posadzona przy krzewach iglastych np. kosodrzewinie, stanowi osłonę od sąsiadów, uciążliwych dróg i ulic, służy do okrywania niskich ogrodzeń, balustrad, można stosować w pojemnikach na tarasach i balkonach. Kwiaty nadają się na kwiat cięty. Roślina pod ochroną.
Odmiany
Do uprawy w ogrodach skalnych nadają się głównie odmiany botaniczne grupy Atragenne pochodzące od C. alpina. Ich charakterystyczną cechą jest niski wzrost 70-90 cm, silny rozrost, obfite kwitnienie chociaż kwiaty są mniejsze od innych klematisów. Są mrozoodporne, odporne na choroby i nie wymagają cięcia. Istnieje bardzo dużo odmian różniących się kolorem kwiatów.
"Pamela Jackman"Kwiaty intensywnie niebieskie, uważa się za najładniejsze do ogrodów skalnych ** AGM 2005
„Helsingborg” fioletowogranatowe ** AGM 1993
„Frances Rivis” niebieskofioletowe ** AGM 1993
„White Columbine” białe ** AGM 1993
„Foxy”bladoróżowe ** AGM 2002
„Frankie” ciemnoniebieski ** AGM 2002
„Jacqueline du Pre”różowe ** AGM 2002
„Pink Flamingo” różowoliliowe ** AGM 2002
„Rosy O,Grady” ciemnoróżowe ** AGM 2002
Etymologia Nazwa "Clematis" pochodzi od greckiego słowa "clema" = rośliny pnące,od starożytnej nazwy jakiegoś pnącego rodzaju rośliny. Nazwa gatunku "alpina" = z Alp, alpejski.

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 11:40 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.

DZWONKOWIEC POWOJNIKOWATY Codonopsis clematidea


Obrazek Obrazek Obrazek

Bylina pnąca, wysokogórska, bulwiasta.Tworzy kępy….” Dobrze prezentuje się w dużych ogrodach skalnych”...24/
Korzeń ma gruby, mięsisty, żółtawy, wrzecionowaty, rozgałęziony, długości 25-45 cm. Pędy ma rozgałęzione, wyprostowane, wyginające się na zewnątrz. Liście ma naprzeciwległe, niewielkie, owalne, wąskojajowate, na końcach zaostrzone, krótko owłosione. Liście są niebieskozielone na bardzo cienkich, wspinających się, wijących i rozgałęziających się u nasady łodygach. Liście mają niezbyt przyjemny zapach. Kwiaty pięciopłatkowe, pojedyncze, szerokodzwonkowate, duże 2 cm średnicy, z zewnątrz jasnoniebieskie, 4/ wewnątrz korony jasnoniebieskie z żółto niebiesko fioletowym pierścieniem wewnętrznym u nasady i purpurowym żyłkowaniem. Kwiaty zwisają, albo pochylają się. Gatunek zmienny zwłaszcza w odniesieniu do wysokości rośliny.

Ocena * Dekoracyjna roślina skalna. Polecany przez 24/ 53/.
T-3. Średnio wymagająca. Wymaga wilgotnego klimatu o chłodnych temperaturach i okrycia na zimę.

Wysokość 50-70 cm - na stanowisku półcienistym do 90 cm.
Szerokość 30 - 60 cm
Kwitnie VI-VII
Kolor bladoniebieskokremowy (biały)
Mrozoodporność USDA 6

Rośnie nad brzegami górskich potoków, przy żródliskach, w jarach, na górskich zboczach piętra alpejskiego na wysokości 1700-2500 m.npm. w Himalajach na wysokości 2400-4200 m.npm.
Występowanie Góry Centralnej Azji, Himalaje, Chiny Południowo Zachodnie, Indie, Kaszmir ,Afganistan, Pakistan, Uzbekistan, Turkiestan, Kirgistan, Kazachstan, Tadżykistan.
Stanowisko umiarkowanie słoneczne -w południe osłonięte, wystawa wschodnia do półcienistego, wilgotne do umiarkowanie wilgotnego, osłonięte, chłodne.
Gleba normalna, bardzo przepuszczalna, piaszczysto gliniasta, próchnicza, żyzna.
Podłoże :
- ziemia darniowa : ziemia liściowa : piasek gruboziarnisty : torf odkwaszony 4 : 1 : 2 : 4 + bardzo dobry drenaż. 25 l kompostu na 1 m 2.
Odczyn pH 6,1-7,8 obojętny, lekko zasadowy. Tolerancyjny na odczyn ale odczyn nie kwaśny 10/.
Wymagania Nie przesadzać ze wzg. na mięsiste korzenie. Wymaga podpory (kratki) po której się pnie lub krzewu np. kosodrzewiny.Sadzić należy na wyższych, podniesionych stanowisku np. może zwisać z murku tak by było widoczne ozdobne wnętrze kwiatu. 1/ Podlewać regularnie w okresie wegetacji, co tydzień by gleba była stale umiarkowanie wilgotna. Ściółkować kompostem lub obornikiem wiosną. Póżna jesienią ograniczyć pędy. Zimą sucho. Zimą okrywać.
Rozmnażanie Podział bulwy, kwitną w 2-3 roku. Siew kryty, wczesną wiosną po stratyfikacji. In vitro.
Zastosowanie
Roślina ozdobna, niskie pnącze do ogrodów skalnych, alpinariów i na rabaty bylinowe. Ładnie wygląda posadzona przy krzewach po których się pnie. Sadzić wysoko na murkach by wewnętrzna, ozdobna część kwiatu była widoczna.Ładnie wygląda też z botanicznymi tulipanami.
Z korzeni robi sie nalewki o działaniu leczniczym podobnym do żeń szenia, przeciwinfekcyjny, na zapalenie stawów i obniżenie ciśnienia krwi. W Uzbekistanie stosuje się na zapalenie wątroby i przy żółtaczce. W farmakologii stosowana jako lek homeopatyczny.
Odmiany
"Eyes Lilac" Kwiaty jasnoniebieskie.
RHS za ładniejszy gatunek uznała : Codonopsis grey-wilsonii Kwiaty niebieskie ** AGM
"Himal Snow" Kwiaty białe.
Etymologia Nazwa"Codonopsis" od słowa greckiego "kodon" = dzwonek i "opsis"= wygląd; z uwagi na kształt kwiatu.
Nazwa gatunku "clematidea" = nawiązuje do podobieństwa kwiatów do kwiatów niektórych gatunków clematisa-powojnika.

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 11:49 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
ZIMOWIT Colchicum x agrippinum


Obrazek Obrazek Obrazek

Bulwiasta atrakcyjna bylina cebulowa o pokroju wzniesionym. Cenny gatunek z uwagi na kwiaty Tworzy kępy. Jest to najmniejszy z uprawianych Colchicum mający również najmniejsze liście.
Kwiaty wyrastają z bezlistnych bardzo krótkich łodyg bezpośrednio z podłoża. Kwiaty sześciopłatkowe, lejkowate, ze spiczastymi na końcach płatkami. Płatki kwiatowe są drobno pokratkowane w jaśniejsze i głębsze tony lilioworóżowe. 1/ Kwitnie obficie z jednej cebuli wyrasta wiele kwiatów. Liście wyrastają wiosną i wczesnym latem i po kwitnieniu usychają - w VII, mają kolor zielony do szarozielonego. Liście są lancetowate, wąskie z falistymi krawędziami, węższe od liści innych zimowitów, które są szerokie i mało dekoracyjne. Wszystkie części rośliny trujące w przypadku spożycia.

Ocena * * AGM 1993 Bardzo dekoracyjna roślina skalna. Polecana przez 33/.
T-2. Łatwa w uprawie. Uważana za najłatwiejszy w uprawie zimowit.

Wysokość 10-15 cm
Szerokość 7-15 cm
Kwitnie VIII-IX
Kolor różowofioletowy (biały,fioletowy).
Mrozoodporność USDA 5

Mieszaniec C.variegatum i prawdopodobnie C.autumnale.
Typy rosną w suchych i słonecznych miejscach na skraju zadrzewień i między krzewami.
Występowanie Grecji Południowo Zachodnia i Turcja.
Stanowisko słoneczne ( w południe osłonięte) lub półcieniste, umiarkowanie wilgotne. Nie lubią nadmiernie wilgotnej lub suchej gleby.
Gleba organiczna, przepuszczalna ale utrzymująca wilgoć, głęboka, miękka, piaszczysto ilasto gliniasta, próchniczo żwirowa, umiarkowanie żyzna . Roślina tolerancyjna na typ gleby.
Podłoże :
-ziemia darniowa : ziemia liściowa 1 : 2 + dobry drenaż
- ziemia darniowa : ziemia liściowa : torf odkwaszony 4 : 1 : 4 + drenaż
Odczyn pH 6,1-7,8 kwaśny, obojętny, zasadowy. Tolerancyjna na odczyn.
Wymagania Bulwy sadzić latem umieszczając je tuż pod powierzchnią podłoża. 30/ Podlewać do momentu usychania liści w lipcu, nie nadmiernie, co 1 - 2 tygodnie. Ściółkować obornikiem, kompostem lub nawozem wolnodziałającym a począwszy od momentu więdnięcia kwiatów nawozem dla roślin cebulowych. Zimą okrywać.
Rozmnażanie Podział - cebule przybyszowe co kilka lat. Po wyschnięciu liści w VII, wykopać, oddzielić cebule przybyszowe. Sadzić bezpośrednio po wykopaniu w I poł VIII. Siew - typ.
Zastosowanie
Roślina ozdobna do ogrodów skalnych i alpinariów.
Roślina lecznicza - zawiera kolchicynę - omówiono przy C.autumnale.
Rośliny można pędzić - kwitną bez podłoża.
Etymologia Nazwa "Colchicum" od greckiego "Kolchis" i "Idos" = podobny do Kolchidy - historyczna nazwa krainy leżącej na wybrzeżu Morza Czarnego, Nizina Kolchidzka na terenie dzisiejszej Gruzji. W starożytności uważana za ojczyznę trucizn i trucicieli; w nawiązaniu do właściwości tej rośliny.

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Janusz100
 Tytuł: Re: Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych
PostNapisane: 26 sty 2013, o 11:58 
Offline
-Moderator Forum-.
-Moderator Forum-.
Avatar użytkownika
Postów: 1658
Skąd: Sidzina k Jordanowa, Małopolska

 więcej niż 1 szt.
ZIMOWIT JESIENNY Colchicum autumnale

Obrazek Obrazek Obrazek "Waterlily"'Alboplenus"

Bylina bulwiasta o pokroju wzniesionym, odwrotnie stożkowym. Cenna z uwagi na póżny okres kwitnienia. Tworzy kępy. Najbardziej znany gatunek zimowita.1/ Roślina rodzima. Roślina górska, łąk i pastwisk reglowych ale i łąk na nizinach i wyżynach.
Z podziemnej jajowatej bulwy pokrytej brunatną grubą łupiną, średnicy 3 - 7 cm wyrasta pęczek białych korzeni i krótki, niewiele ponad ziemię wystający pęd, z którego rozwija się 3 - 8 liści. 26/ W kącie najwyższego liścia mieści się zalążnia z owocem. Owoce rozwijają się pod powierzchnią gleby od jesieni poprzedniego roku i dojrzewają na wiosnę V - VI. Liście są okazałe, szerokolancetowate, ciemnozielone, szerokie, tępo zakończone, duże i niezbyt atrakcyjne, podobne do liści tulipana. Liście pojawiają się wiosną w IV i zamierają w VII. Piękne, różowofioletowe, dzwonkowato lejkowate, sześciopłatkowe, kwiaty wyrastają na cienkiej, długiej rurce po kilka ( 3 - 6 ) z jednej bulwy w jesieni, gdy roślina jest już bezlistna. Jesienią więc ukazują się tylko same kwiaty wyrastające wprost z podłoża. Kwiaty są duże, do 20 cm wysokości i składają się z 6 działek zrośnietych u nasady w cienką rurkę. Kwiaty podobne są do kwiatów krokusa, ale są większe. Kwiaty mylone są z kwiatami krokusa zwłaszcza jesiennego. Można je rozróżnić po ilości pręcików, krokusy posiadają 3 pręciki a zimowity 6. Wolno rośnie. Jesienią ze starej bulwy powstają 2-3 młode bulwki przybyszowe, które czerpią zapasy ze starej bulwy, która stopniowo zamiera. Roślina długowieczna. Wszystkie części rośliny są bardzo trujące w przypadku spożycia i wywołują alergie. Zawierają jedną z najsilniejszych trucizn kolchicynę.

Ocena * Dekoracyjna roślina skalna. Polecany przez 2/ 3/ 24/ 31/. Odmiana „Nancy Lindsay” polecana przez 33/.
T-1 Bardzo łatwa w uprawie.

Wysokość 15-20 cm
Szerokość 5-15 cm
Kwitnie VIII-X
Kolor różowofiołkowy ( biały, liliowy w różnych odcieniach, także pełne).
Mrozoodporność USDA 5

Rośnie na wilgotnych łąkach górskich, pastwiskach, w rzadkich zaroślach oraz łęgowych i widnych lasach mieszanych do wysokości 2100 m.npm.
Występowanie Europa Południowa, Środkowa i Zachodnia od Angli i Hiszpani po Macedonię i Rosję
Południową, Białoruś, Ukraina, Kaukaz, Afryka Północna. Polska – niższe położenia Sudetów i Karpat, Beskid Śląski, Tatry Dol.Chochołowska i na niżu, Wielkopolska, Mazowsze, Dolny Śląsk i pasmo nadmorskie. 26/
Stanowisko słoneczne (w południe osłonięte) do nieznacznie półcienistego, stale umiarkowanie wilgotne do wilgotnego ( latem suche ), ciepłe. Roślina światłolubna. Gatunek najbardziej tolerancyjny na wilgoć. 1/
Gleba organiczna, przepuszczalna, średnio zwięzła, cięższa, piaszczysto gliniasto ilasta, próchnicza, żyzna, wapienna. Nie toleruje gleby piaszczystej i suchej.
Podłoże :
-ziemia darniowa : ziemia liściowa 1 : 2 + dobry drenaż
-ziemia darniowa : ziemia liściowa : torf odkwaszony 4 : 1 : 4 + dobry drenaż
-ziemia ogrodowa : piasek : podłoże mineralne 1 : 1 : 2 Wg. 45/
Odczyn pH 6,1-7,5 lekko kwaśny, obojętny, lekko zasadowy. Lubi lekko zasadowy 4/.
Wymagania Dzielić i przesadzać co 4-5 lat – latem, gdy liście drobnieją lub roślina słabiej kwitnie. Bulwy sadzić latem umieszczając je tuż pod powierzchnią podłoża. 30/ Przy sadzeniu podłoże wzbogacić o obornik lub kompost zwłaszcza gdy jest zbyt piaszczyste. Nie ścinać więdnących liści. Wiosną w razie suszy podlewać do momentu usuchania liści.. Nawozić nawozem granulowanym,wolnodziałającym lub ściółkować kompostem, obornikiem.
Rozmnażanie Podział - bulwy przybyszowe. Po wyschnięciu liści w VII, VIII, wykopać, oddzielić cebule przybyszowe. Sadzić bezpośrednio po wykopaniu w I poł VIII - przechowywać nie dłużej niż 20 dni. Rzadko zawiązuje nasiona. Siew bezpośrednio po zbiorze - tylko typ - kwitnie po 3-5 latach.
Zastosowanie
Roślina ozdobna do ogrodów skalnych i naturalistycznych oraz na rabaty bylinowe i do pojemników. Ładnie wygląda w grupach na trawnikach, wśród krzewów i skraju zarośli, zadrzewień. Ładnie wygląda w towarzystwie cyclamenów, aster dumosus i sedum. Nie sadzić w towarzystwie drobnych roślin, szczególnie wysokogórskich, 4/ ani też samotnie z uwagi na niezbyt atrakcyjne liście.
Roślina lecznicza znana już w starożytności Egipt, Indie, Grecja. Działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwgorączkowe i antyreumatyczne. W zielarstwie zbierane były nasiona i bulwy. W farmakologii stosowane są preparaty produkowane z tej rośliny stosowane przy skazie moczanowej, w leczeniu nowotworów i jako lek homeopatyczny. Obecnie z rośliny pobiera się kolchicynę i stosuje w preparatach o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym, na białaczkę, w leczeniu nowotworów, raka skóry, raka prostaty. W homeopatii przy bólach mięśni i karku, chorobach stawów - środek przeciwreumatyczny, środek przeczyszczająco wymiotny. Nadaje sie do pędzenia bez podłoża i wody i na kwiat cięty. W Szwajcarii używano go do malowania pisanek wielkanocnych. Gatunek objęty ścisłą ochroną.
Odmiany
"Nancy Lindsay" Kwiaty fioletoworóżowe, większe niż u typu * * AGM 1997
"Album"Kwiaty drobne białe
"Alboplenum" Kwiaty białe, pełne.
"Plenum" ;:145 syn "Pleniflorum" Kwiaty liioworóżowe , pełne
Etymologia Nazwa "Colchicum" jak przy Colchicum x agrippinum.
Nazwa gatunku "autumnale" od "autumnus" = jesień; z uwagi na okres kwitnienia rośliny.

_________________
Pozdrawiam Janusz100
Najpiękniejsze rośliny ogrodów skalnych-Mój ogród skalny-Mój ogród skalny cz.2-Moja książka


Góra   
  Zobacz profil Wyślij e-mail      
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w temacie           [ Posty: 579 ]  Idź do strony nr...        1 ... 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ... 35  

Strefa czasowa: UTC + 1 [ DST ]


    |    Kto przegląda ten dział ?

Przeglądają dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 15 gości


Nie możesz rozpoczynać nowych wątków
Nie możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów

..
Skocz do:  
www.marolex.pl    E-sklep Marolex
| Polityka cookies. |  Polityka prywatności. |  * Witryna używa cookies.    Użytkowanie witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies i akceptację Regulaminu. *